Zaloguj

Kategorie

Kontakt

Nasza infolinia dostępna jest od poniedziałku do soboty w godzinach od 8 do 19.

telefon603-351-308

Masz pytania zadzwoń

Możesz również porozmawiać przez czat online, wystarczy kliknać w poniższy baner.

Poniżej przedstawiamy prosty sposób na wykonanie piwa w domu za  pomocą tzw Brewkitu czyli gotowego nachmielonego ekstraktu słodowego.

Brewkit to puszka zawierająca 1,5-1,8 kg syropu oraz saszetkę drożdży potrzebnych do fermentacji. Pomimo, iż mamy do czynienia z "gotowcem", daje on pewne możliwości eksperymentowania. Możemy spróbować poprawić smak warzonego piwa przez dodanie słodów karmelowych, imbiru, miodu, kawy, ekstraktów owocowych, czy dodatkowe chmielenie.

A zatem będziemy potrzebowali:
- porcję nachmielonego ekstraktu słodowego dostepnego tutaj
- saszetkę drożdży piwowarskich,
- 1kg cukru lub 1 kg glukozy lub 1,7kg eksteraktu słowodwego nienachmielonego
- garnek,
- fermentor uniwersalny 30 litrów z kurkiem spustowym,
- termometr ciekłokrystaliczny na fermentor 4-28°C,
- kapslownica,
- areometr  ze skalą Ballinga 0-22°,
- łyżka piwowarska,
 
Zaczynamy.
 
1. Przygotowanie syropu
Zagotowujemy około 4 litrów wody i wyłączamy gaz. Zawartość puszki mieszamy z wodą.
Puszkę najlepiej wcześniej wstawić do ciepłej wody aby syrop był płynny, łatwiej będzie go wydobyć. Resztki syropu pozostałe w puszce wypłukujemy za pomocą ciepłej wody.
Całość należy dokładnie wymieszać aby ciężki syrop nie opadł na dno garnka.
 
2. Dodawanie ekstraktu słodowego
 
Aby nasze piwo było treściwe i osiągnęło pożądaną gęstość należy do niego dodać 1kg cukru lub 1 kg glukozy lub 1,7kg (niechmielony) ekstrakt słodowy - im piwo będzie gęstsze tym po odfermentowaniu - mocniejsze i bardziej słodowe.
Należy przy tym pamiętać, że brewkit zawiera określoną porcję chmielu więc dodanie nadmiernych ilości ekstraktu może spowodować, że chmiel w gotowym produkcie będzie słabo wyczuwalny. O ile smak i zapach chmielu można później wzbogacić przez zastosowanie tzw. chmielenia na zimno, to nie da się zwiększyć goryczki piwa - do tego wymagana jest wysoka temperatura.
 
3. Brzeczka
Przelewamy zawartość garnka do fermentatora zawierającego ok 13 l zimnej wody.
Najlepiej jest użyć wody średnio-twardej dostępnej w sklepach w 5 litrowych opakowaniach. Należy pamiętać aby cała objętość brzeczki nie przekroczyła 20 l.
Fermentator powinien być czysty, wcześniej zdezynfekowany i wysuszony.
Brzeczka powinna mieć temp. ok 20 oC aby była gotowa do zaszczepienia drożdżami.
 
Teraz należy pobrać próbkę brzeczki i dokonać pomiaru jej gęstości.
Jeśli wynik jest poniżej 10,5 Blg otrzymamy piwo lekkie,
10,6-13,0 Blg - piwo pełne,
powyżej 13 Blg - piwo mocne.
Jeśli zmierzymy gęstość brzeczki po odfermentowaniu to przybliżoną zawartość alkoholu w naszym piwie będziemy mogli obliczyć ze wzoru (Blg początkowe - Blg końcowe):1,938
 
4. Dodanie drożdży

Teraz brzeczkę czeka proces fermentacji. Wyróżniamy 2 etapy fermentacji - burzliwą, w której powstaje piwo (jest to etap obowiązkowy) i cichą podczas której zachodzi proces dokładniejszego odfermentowania i sklarowania.  (obowiązkowa tylko dla piw mocnych i specjalnych).
 
Rodzaj zastosowanej fermentacji zależy od rodzaju wybranych drożdży. W warunkach domowych łatwiejsze jest zastosowanie fermentacji górnej ponieważ przebiega ona w temp 16-24 oC. W procesie fermentacji dolnej wymagana jest stała temp. 8-15 oC, a więc posiadanie zimnej piwniczki.
Drożdże górnej fermentacji pozwalają na uzyskanie bogatszego bukietu piwa, dolnej zaś łagodniejszego, czystszego smaku.
 
Suche drożdże wsypujemy do wcześniej wyjałowionego kubka zawierającego około 150 ml przegotowanej wody w temp. 25-30 oC. Nie mieszamy! Po około 20 min delikatnie mieszamy i dodajemy do brzeczki.
Fermentator przykrywamy luźno pokrywą.
 
5. Fermentacja burzliwa

Fermentacja burzliwa trwa zazwyczaj około 7 dni podczas których gęstość brzeczki stopniowo się obniża. Im brzeczka będzie bardziej odfermentowana tym w gotowym piwie będzie więcej alkoholu , a mniej składników stanowiących o smaku np. akcentów słodowych.
 
Podczas pierwszych dni fermentacji na powierzchni pojawi się kilku lub kilkunasto centymetrowa warstwa piany. W ostatnich dniach procesu piana opadnie.
Czas wtedy na podjęcie decyzji : rozlewamy piwo do butelek czy przeprowadzamy fermentację cichą.
 
Jeśli warzymy bardzo mocne piwo  lub wcześniej zdecydowaliśmy się na dodanie np. soków owocowych nie możemy pominąć procesu fermentacji cichej, jednak dla innych gatunków piw jest ona także zalecana.
 
6. Fermentacja cicha

Tą operację możemy pominąć, jednak jest ona zalecana i przynosi niemałe korzyści. Piwo spokojnie dofermentowuje, ciemnieje i klaruje się.
 
Polega ona na przelaniu piwa po fermentacji głównej do kolejnego fermentatora z rurką fermentacyjną. Zalecane jest aby pojemność tego naczynia nie odbiegała zbytnio od objętości warki (w naszym przypadku ok 25l)
 
Podczas przelewania należy zadbać o to by do fermentatora dostało się możliwie mało osadu pozostałego po fermentacji burzliwej.
Temperatura fermentacji cichej powinna być zbliżona do temperatury z pierwszego etapu fermentacji.
 
Cicha fermentacja trwa zazwyczaj około 7 dni, kończy się kiedy w rurce fermentacyjnej przestajemy obserwować pęcherzyki dwutlenku węgla.
 
7. Rozlew

Po zakończeniu fermentacji czas na rozlanie piwa do butelek. Wcześniej jednak należy za pomocą aerometru sprawdzić czy piwo odfermentowało przynajmniej do poziomu 1/3 początkowego Blg. Jest to bardzo ważne gdyż zamknięcie w szczelnej butelce niedokładnie odfermentowanego piwa grozi rozerwaniem butelki.
 
Podczas butelkowania do każdej z butelek dodamy niewielką porcje cukru lub jego zamiennika co spowoduje tzw. fermentację wtórną. W jej wyniku piwo ulegnie naturalnemu nagazowaniu, ale także utrwaleniu. Tlen zgromadzony w szyjce butelki zostanie w całości zużyty przez drożdże i nie będzie już groźny. Dzięki temu piwo mimo braku pasteryzacji zachowa swoją świeżość nawet do 2 lat.
 
Przed rozlewem butelki powinny być umyte i zdezynfekowane. Można to zrobić przez wyprażenie ich w piekarniku (30 min w temp. 180 oC) lub rozpylenie w każdej z nich roztworu pirosiarczynu potasu. (Zaleca się używanie butelek brązowych, jak najmniej przezroczystych)
Przed rozlewem dezynfekujemy również kapsle, przez zanurzenie ich we wrzątku na kilka minut.
 
150g cukru, glukozy lub glukozy rozpuszczamy w 200 ml ciepłej wody i doprowadzamy do wrzenia, a następnie schładzamy.
Teraz potrzebny nam będzie zdezynfekowany fermentator z kranikiem, do którego przy pomocy węża do dekantacji przelewamy piwo znad osadu z fermentatora głównego. Należy przy tym uważać aby nie naruszyć osadu drożdży na dnie fermentatora (najlepiej na 2-3 dni przed rozlewem ustawić fermentator główny nieruchomo na odpowiedniej wysokości).
Po dekantacji dodajemy  przygotowany wcześniej roztwór cukru i mieszamy całość zdezynfekowanym mieszadłem. Tak przygotowanie piwo rozlewamy do butelek.
 
8. Dojrzewanie i leżakowanie

Butelki odstawiamy na kilka dni w temp. pokojowej, a następnie przenosimy do zacienionego pomieszczenia z temp. 15-18oC (nie dotyczy to piw fermentacji dolnej, które powinny stale przebywać w temp. < 15oC)
Piwo powinno leżakować min 2-3 tygodnie. W przypadku piw mocnych i piw dolnej fermentacji czas ten powinien być znacznie dłuższy.
Piwo nabiera walorów smakowych przez cały czas leżakowania. Dojrzały i szlachetny smak osiąga zwykle dopiero po upływie 3-4 miesięcy.

Osobiście w ten sposóbuwarzałem kilkanaście warek i efekt był na prawdę świetny.